“ผมชอบคำพูดหนึ่ง เขาว่าของแท้ต้องยืนด้วยลำแข้งไม่ใช่ไม้ค้ำ เรื่องไม้ค้ำนี่มีให้เห็นมากในสังคมไทย เมื่อก่อนเป็นตำรวจ เพื่อนฝูงและลูกน้องบอกว่าทำไมไม่เข้าหานาย คือผมไม่เคยเลยไอ้ประเภทประจบ ถือถุงกอล์ฟ ผมทำตามหน้าที่เท่านั้น รู้สึกดีกว่า ผมเล่นบอลผมก็เลือกเอง ก้าวขึ้นมาด้วยลำแข้งของตัวเอง ไม่ได้ใช้ไม้ค้ำจากใคร ถ้าวันหนึ่งจะล้มลงก็เป็นเรื่องของเรา ไม่ใช่โดนคนอื่นตัดขา ถามว่ามีคนอื่นมาประคองเพื่อหวังผลประโยชน์จากเราล่ะ เราไม่เจ็บตัวหรือ”

ได้ยินประโยคนี้ ผมนึกถึงเล่ห์เหลี่ยมกลโกงของนายหน้า ตอนที่เขาไปค้าแข้งในอังกฤษ เมื่อถามถึงเรื่องนี้ เขายอมรับว่าเชื่อใจคนง่ายเกินไป ก็เลยเจ็บใจตัวเอง แต่ก็ดี คราวหน้าคราวหลังจะได้ระมัดระวังมากขึ้น

บาดแผลที่ฮัดเดอร์ฟิลด์ เขาไม่โทษคนอื่นอย่างเดียวหรอก ต้นตอก็อยู่ที่เขาเองด้วย ไม่สามารถสร้างความเชื่อมั่นให้ทางสโมสรได้เพียงพอ จึงถูกจับนั่งสำรองชนิดแทบไม่มีโอกาสแสดงฝีมือ

“มองย้อนกลับไป รู้สึกพลาดมั๊ยที่ไปอังกฤษ” “ไม่เลย” ซิโก้ตอบเร็ว “ไม่ไปก็ไม่รู้ ไม่รู้จิตใจตัวเอง ไม่มีคำตอบให้ตัวเองว่าจะเอายังไงกับชีวิต และถ้าผมไม่ไป แล้วนักบอลไทยคนต่อๆไปจะรู้ไหมว่าต้องเจออะไรบ้าง เอเยนต์ คนดูแล คือชีวิตมันสอนเรา ผมได้เรียนรู้ว่าการเป็นนักบอลอาชีพไม่สามารถเดินคนเดียวได้ ต้องมีคนช่วยดูแล อย่างน้อยการดูเอกสาร สัญญา เรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้ต้องละเอียด”

“อาจจะผิดหวังบ้าง แต่ไปอังกฤษผมมีแต่ได้ ก่อนไปผมหนัก 62 กิโลฯ ตัวผอมแห้ง กลับมาขึ้น 68 กิโลฯ เห็นชัดๆว่าร่างกายเราดีขึ้น”