แม้ว่าจะเล่นมาจนป่านนี้ แต่ทุกครั้งที่มีธงไตรรงค์ติดหน้าอก เขายังรู้สึกกดดัน ยิ่งถ้านัดที่แล้วฟอร์มออกทะเลยิ่งตื่น แต่ถ้ายิงได้หรือพาทีมชนะได้สำเร็จ ความมั่นใจก็จะกลับคืนมา

“เล่นทีมชาติครั้งแรกๆ ก่อนเตะต้องเข้าห้องน้ำไม่รู้กี่ครั้ง วิ่งแบบ…โห มันกดดันไง ไม่เคยมีคนมาดูมากมาย เราคือความหวัง แบกไว้บนบ่าแพ้ไม่ได้ ซ้อมมา 100 หมดไป 50 ฉะนั้นใจสำคัญมาก ถ้าใจไม่ตื่น เราก็สามารถเอาสิ่งที่เรามีออกมาได้”

ยิ่งเล่น ยิ่งมีประสบการณ์มากขึ้นก็ใช่ แต่โจทย์ที่ถูกส่งมาแต่ละครั้งก็ไม่เคยง่าย

“ศูนย์หน้าเด่นก็จริง แต่คนเขาก็หวังที่เราว่าจะยิงได้มั๊ยนึกถึงคน 60 ล้าน ถ้ามีแต่คนเชียร์ก็ฮึกเหิม แต่ถ้าถูกด่า เราก็ท้อบ้าง คุณเล่นวาดฝันบอลไทยเหมือนบอลพรีเมียร์ฯ อยากให้เวิลด์ไวด์ ถามจริงๆว่ามันง่ายหรือเปล่า เวลาจะด่า อยากให้คุณดูความจริง ดูพื้นฐานด้วยว่าเราอยู่แค่ไหน ไม่ใช่เอาแต่ด่าๆ เราจะไปเทียบกับเขาได้ยังไง นั่นเขามีบอลอาชีพมาเป็นร้อยปี หรือเราจะเก่งอย่างมาราดอนน่าได้มั๊ย มองตอนนี้มันง่าย เขาสบายแล้วแต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ล่ะ ก่อนสบาย เขาซ้อมมาเท่าไหร่ เครี่ยวกรำอย่างหนัก ไม่มีใครอยู่ดีๆแล้วมาถึงจุดสูงสุด ทุกคนต้องฝ่าฟันใช้ความแข็งแกร่งผ่านความล้มเหลวมา ผมเองก็ล้มมาเยอะ ทั้งเรื่องการเรียน หรืออย่างบอลก็แพ้มาไม่รู้เท่าไหร่ ไม่ใช่อยู่ๆก็มา”

เมื่อเป้าใหญ่ในเรื่องการเรียนหักพัง เขาบอกตัวเองว่าต้องเอดีทางฟุตบอลให้ได้ และขวนขวายตระเวนเล่นทั่วทุกตรอกซอกซอย มีรายการแข่งขันใหญ่ๆที่ไหนก้ไปเล่น เพราะถือว่าโอกาสมีเสมอถ้ารู้จักแสวงหา

จากชุดเยาวชนขอนแก่นสู่เยาวชนทีมชาติ คัดจาก 300 คนเหลือ 18 คน ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ เขาคือ 1 ใน 11 ผู้เล่นตัวจริงและยังไม่เคยหลุด

กินเงินเดือนประจำเริ่มต้นตั้งแต่ 5,000 บาท จนถึงยุครุ่งเรืองสุดขีด รับเดือนละ 60,000 บาท จากการทำงานของบิ๊กหอย คนกีฬาที่เขาเคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่

“เมื่อก่อนมีบอลล้มเพราะอะไร? เบี้ยเลี้ยงได้ไม่กี่ตังค์ เหมาจ่ายทีละ 1ล200 แต่ละคนต้องใช้จ่าย มีเมีย มีลูก เขาจะกินอะไร จึงเกิดการทุจริต ผมไม่รู้ว่ามีการล้มบอลจริงไหม แต่พอบิ๊กหอยมา นักบอลเปลี่ยนจากสภาพใส้แห้งมาอยู่ดีกินดี ครอบครัวมีความสุข เล่นดี บอลดัง พอบอลดังคนดูก็มาเยอะ เด็กก็อยากเล่นบอล อยากมีเงิน มีการแข่งขันก็ขยัน เดี๋ยวนี้สโมสรกล้าจ่าย มีการซื้อตัว ถ้าไม่มีบิ๊กหอยก็ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้ เอเชี่ยนเกมส์คราวก่อนคงไม่ได้อันดับ 4”